Enkele paarden, met de deugden van hun voorvaderen, zijn door onbekende reden geïsoleerd geraakt van de rest van de groep. Ze woonden waarschijnlijk in een kleiner gebied in de zuidelijke heuvels van de huidige provincie Buenos Aires. De onvermijdelijke kruisbestuiving of een nog onbekende genetische verandering zorgde ervoor dat de paarden langzamerhand kleiner werden. Dit is het kenmerk dat generatie op generatie wordt doorgegeven.

De paarden leefden al sinds de 19de eeuw in die regio toen een Ierse paardenfokker, Newtall, ze ontdekte in een wilde kudde: een groep, kleine perfect gevormde paardjes wiens oorsprong niet verklaard kon worden door de plaatselijke indianen. De paardjes leefden immers al heel lang tussen de werkpaarden van de Indianen. Newtall ving de paarden en fokte ze als hobby. Waarschijnlijk omdat hun ongebruikelijke formaat hem herinnerde aan wat hij ooit in zijn eigen land zag. Niet lang daarna schonk hij zijn kudde aan zijn schoonzoon J. Falabella. Sindsdien fokt hij de Falabella familiepaarden en zo groeide de kudde groter en groter. Tegen het eind van de 19de eeuw werd het bloed van andere rassen gebruikt om de proporties van de kleine paardjes te verfijnen. Het proces gebruikt voor deze kruisbestuiving is nergens vastgelegd en men komt er misschien wel nooit achter, maar waarschijnlijk bestond het uit de selectie van proeven van klein formaat en een helpende hand bij copulatie. Morfologische en functionele selectietechnieken maakte het mogelijk om proeven te verkrijgen die zich onderscheiden op intelligentie en het kleine formaat. Sterker nog, gecontroleerd bloedverwantschap was het middel dat dit kenmerk realiseerde. In 1930 ontstond uiteindelijk het type zoals we het nu kennen. Het fokken en selecteren was sindsdien constant en nieuwe methoden worden gebruikt om het resultaat te optimaliseren. De gebruikte technieken en vormen van selectie gaan verder dan in dit document beschreven. Het moet worden benadrukt dat geen van deze ontwikkelingen mogelijk waren zonder het eindeloze geduld, de talloze pogingen van vele generatie fokkers. Hun harde werken heeft de patronen bepaald waardoor het ras zich onderscheidt. Ook de volgende generaties van Falabella paarden zullen deze toewijding van pionierfokkers weerspiegelen.

Net als elk ander ras, is het Falabella paard het resultaat van natuurlijke selectie. Het is een kruising tussen verschillende soorten Criollo paarden en, in mindere mate, Europese en Aziatische rassen. Dit leidde tot een ras met specifieke en duidelijk herkenbare kenmerken. Telkens als mensen mij iets vragen over de oorsprong van de paarden, verwijs ik ze naar eeuwenoude documenten die geschreven zijn in de tijd van de voorvaderen van het Falabella paard. Ik denk dat het Falabella paard al dateert uit de tijd dat de Spaanse overheersers in Zuid-Amerika leefden. Nu wil ik het even hebben over de paarden die in deze regio leefden, ze hebben namelijk veel kenmerken die de huidige Falabella paarden ook hebben. Toen Amerika ontdekt werd, was het Spaanse paard één van de nobelste en sterkste dieren van Europa. Het was een mix tussen het Oosterse bloed van een Moors ras uit Noord-Afrika en een regionaal Spaans ras. De Spaanse paarden die naar het Zuid-Amerikaanse continent waren gebracht, waren geselecteerd op kracht en weerstand zodat ze bestand waren tegen zware omstandigheden. Nadat de paarden naar de pampas waren gebracht, werden ze in de steek gelaten tijdens de eerste fase van de Overwinning en de onvoorspelbare natuurlijke selectie was een feit. De volgende generatie paarden was in staat om te overleven in een ‘moeilijke’ omgeving. De zwakke paarden overleefden deze omstandigheden niet of ze vielen ten prooi aan de Indianen of poema’s. De sterkste en fitste paarden konden die overleefden werden het hoofd van de kudde. De ‘beste’ dieren waren zo verkozen om voor nageslacht te zorgen, maar zelfs door bloedverwantschap werd het geslacht sterker waarbij de nadruk lag op de roestieke kwaliteiten en waardoor ze in die omgeving konden overleven.

De gedeelde interesse van een groep Falabella fokkers die dezelfde doelen nastreefde, resulteerde in 1990 in de oprichting van the Falabella Horse Breeders Association. Deze Association (ACCF in het Spaans) is een non-profit organisatie door de wet erkend. In 1991 werd de organisatie door de Argentijnse regering officieel erkend. De archiefstukken van deze Association zijn erkend door the Argentine Association of Equine Development – met ere status – en door de Argentijnse ondersecretaris van agricultuur, vee en vis. Onder mijn voorzitterschap heeft de Association vele internationale contacten verkregen. Bovendien worden wij erkend door de autoriteiten van andere naties en buitenlandse paardenfokkersassociaties.

De Association houdt genealogische documenten bij met informatie over het ras. Dit is een Register met alle Falabella paarden en provisies en methodologieën die zijn uitgebreid met als doel dit paardenras over de hele wereld te promoten. Wat betreft het ontstaan van het Register kan gezegd worden dat er al vanaf het begin data geregistreerd werd om op chronologische manier de aantallen bij te houden. Helaas is er veel data verloren gegaan, zodat we van de allereerste Falabella geen betrouwbaar testament hebben. Dit komt mede door het ontbreken van een efficiënt en permanent controlemechanisme. In de jaren vijftig heeft mijn man, Julio C. Falabella (19-12-1980), een van de meest prominente Falabella-fokkers, gegevens verzameld over paarden van vóór 1920. Hiervoor heeft hij gebruik gemaakt van oude notities en papieren van zijn familie.

De selectieprocedures werden later gereconstrueerd en services en geboortes werden gecheckt, zodat de benodigde data werd verkregen om een Register van genealogische methodologie van Falabella’s op te zetten.

Julio C. Falabella heeft een erfenis van onschatbare waarde nagelaten: zijn Falabella Establishments. Ik heb zijn werk voortgezet met even grote overtuiging en ik heb geconcentreerd op de ontwikkeling van het fokpatroon.

Het bestuderen van documenten en andere achtergrond informatie hielp ons om de bloedlijnen vast te stellen en precieze data te vinden voor een aanzienlijke groep hengsten en merries en Falabella nageslacht. Daarnaast konden wij een regelmatig schema vast stellen van services en het merken met nummers van het Register.

Falabella Establishments ontwierp tevens een programma met speciale regels voor het registeren van Falabella paarden, gebaseerd op hun morfologische en fenotypische kenmerken. Ik ben zeer dankbaar voor deze van onschatbare waarde en oprechte samenwerking tussen lokale en buitenlandse fokkers, professionals, en technici wiens medewerking het mogelijk maakte om deze regels samen te stellen.

Het Register van ACCF

Toen de Falabella Horse Breeders Association werd opgericht en gezien de ACCF’s noodzaak om bepaalde elementen voor het houden en promoten van het ras te hebben, werd het ACCF Genealogische Register gecreëerd. Dit is gebaseerd op het Register dat door Falabella Establishments werd overgedragen aan het nieuwe Register. De provisies wat betreft het ras, de autoriteiten en alle handelingen van het Register werden vastgelegd en later goedgekeurd tijdens een buitengewone bijeenkomst in 1990.

De Association heeft haar activiteiten en technische hulpmiddelen dusdanig georganiseerd dat een soepele werking gegarandeerd kan worden van het ACCF Genealogisch Register voor Falabella’s geboren in Argentinië en hun nageslacht geboren in dit of in een ander land.

Establecimientos Falabella

Maria L.B. de Falabella

www.falabellabreed.com

Als je een Falabella koop in Nederland of buitenland. Voordat je overgaat tot de koop en teleurstelling wilt voorkomen. Informeer eerst bij het Falabella Stamboek Europe of het om een raszuivere Falabella gaat. Vraag aan de verkoper van de Falabella om een kopie van het stamboekpapier en laat deze zorgvuldig controleren bij ons stamboek!

KEUREN

als je een falabella gaat kopen is het ten alle tijden verstanding om de Falabella te laten keuren. Dit houdt in dat de dierenarts door middel van een klinisch of röntgenologisch onderzoek kijkt of er niks mis is met je paardje. Tegenwoordig komt het ook regelmatig voor dat de verzekering eist dat er eerst een keuring met het paardje wordt doorlopen.

MELDINGSPLICHT

Als je een Falabella wilt aanschaffen hebben beide partijen in de koop een meldingsplicht!. Dit betekend dat de verkoper moet vertllen of er iets mankeert met je paardje en dat de koper ernaar moet vragen. Als er niks is gemeld over gebreken en het paardje blijkt toch lichamelijke mankementen te hebben dan kun je de koop na 6 maanden nog teruggeven. De verkoper is verplicht de Falabella weer aan te nemen.

WAAROM DAN KEUREN?

De verkoper kan wel zeggen dat het paardje niks mankeert, maar is dit ook daadwerkelijk zo? Soms is het namelijk voor het niet getrainde oog niet te zien of het paaardje iets mankeert. Als je al een tijd in je bezit hebt wil je niet opeens afscheid moeten nemen, omdat het paardje toch niet goed was. Ook is het een verzekeringskwestie, zij willen je paardje namelijk vaak niet verzekeren als het paardje niet gekeurd is.

Dus wees verstandig en laat je informeren, voordat je tot de koop overgaat!